مجله اینترنتی نور

بعضی اعمال هستند که هدف و مراحلِ حساسی ندارند.

یعنی اگر هدف را کمی تغییر دهیم یا کلا عوض کنیم، اتفاق خاصی نمی افتد، 

با یک مثال بهتر مشخص می شود،

 نرمشِ روزانه مثالِ خوبی است، در این نوع عمل، شما قصدِ حلِ مشکلی را در لحظه ندارید و اگر حرکات یا مقدارِ نرمش را عوض کنید اتفاقی نمی افتد، مثلا تصمیم گرفته اید پیاده روی کنید، وسط راه دوستتان با ماشینش در حال عبور است، شما را می بیند و به صرف قهوه دعوت‌تان می‌کند. شما پیاده روی را رها می کنید و می‌روید.

ولی فرض کنید باید برای کلاس‌تان  یک متن سه صفحه‌ای بنویسید.

 اینجا، دیگر، منصرف شدن و یا تغییر دادنِ تعداد صفحات و یا کیفیتِ متن به آن سادگی قبل نیست.

  و یا فرض کنید با مکانیک خودرو آشنا هستید و قصد دارید مشکل خودرو خودتان را بر طرف کنید، اینجا دیگر نمی شود هدف را تغییر داد، یا از بعضی از مراحل صرف نظر کرد. این نوع عمل مَد نظرِ من است.

که می تواند راه حلی برای رفع مشکل کم‌بهره بودن INFJ ها باشد.

شاید بد نباشد کار و ایده خود را طوری تنظیم کنیم که بتوانیم محصول یا نتیجه‌ را مثلا تا پایان روز مشاهده کنیم. (کوتاه مدت باشد)

و با یک برنامه ریزی ساده همراه باشد:

ساعت فلان شروع می کنم، ساعت فلان تمام می‌کنم، فلان مقدار را انجام می دهم.

زیاد به جزییات وارد نشوید و فقط یک برنامه ‌ی کلان کافی‌ست.