مجله اینترنتی نور

یک نکته، یک اخطار

همانطور که ام بی تی آی خیلی کمک کننده است، ممکن است ما را به راهِ نادرست هم ببرد، یا شاید «خود و ذهنمان»، ما را به راه نادرست ببرند.

بگذارید مستقیم تر و رُک تر بگویم،

 ممکن است از ما یک فردِ خوشگذران بسازد، ممکن است فکر کنیم باید فقط دنبالِ فعالیت هایی برویم که به ما حسِ خوب، لذت و حسِ جریان بدهند. خب خیلی از کارها اصلا فکر نکنم به هیچ تیپی حسِ خوب و لذتبخش بدهد. 

باید مرزبندی کنیم، باید وقتمان را تنظیم کنیم، باید واقعا بعضی اوقات از بعضی چیزهایی که دوست داریم بگذریم،

باید بین زمانِ «استراحت و خوشی» و زمان «انجام فعالیت های الزامی» فرق بگذاریم،

خلاصه، باید مواظب این «میلِ به خوشی، راحتی و لذت» باشیم. باید مواظب این تفکرِ من باید همیشه و به هر قیمتی مراقب روانم باشم، باشیم،

باید «گذشتن و گذشت و فداکاری» را یاد بگیریم.

گفته می شود درونگرایان اغلب با «مرزبندی» مشکل دارند و ناشیانه عمل می کنند. در اینجا هم صدق می کند.

باید نظارت کنیم و مراقب باشیم و هر لحظه از خود بپرسیم: آیا «تمرکز بر» لذت طلبی و راحت طلبی در این موقعیت، مناسب و کارِ درستی است یا نه. 

اگر مثلا ما شیرینی دوست داریم، این به این معنی نیست که اینقدر بخوریم تا مریض شویم.

باید «موقعیت سنج تر» بشویم.

هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد.